Stała w łazience mojego mieszkania.
Łazienka o ciepłym kolorycie.
Mimo stanu niezamążpójścia,
ubrana była w białą suknię ,suknię ślubną.
Mydląc intensywnie dłonie różowym mydłem,
patrząc mi w oczy...
powtarzała jak mantrę:
"Chciałabym urodzić szatana "
To nie była ta Emilka.
Emilka?
* * *
Pojawia się czarny kot.
Przylatuje czarny kruk.
Wpatrują się we mnie.
Chcę zabić nie mogę.
Jedno,potem zaraz drugie
odzyskuje uparcie żywot.
Szyderczy śmiech.
Serkastyczne uwagi na mój temat
w swoim języku plotą.
Język ciut nie hebrajski.
* * *
-Masz dług wobec mnie.
Przykłada swoje trędowate dłonie
do mojej twarzy.
Zaczyna głaskać moje włosy.
Rodzi sie przeczucie.
Przeczucie dorasta,
dojrzewa,
staje się faktem...
Oczy zachodzą mi łzami.
Z gardła wyrywa się krzyk.
Czuję jego oddech naswojej spoconej szyji.
Całuje mnie.
Zachodzi okolicznośc ,która nie ma końca..
uczucia nie do opisania.
Gwałt wszystkiego co ludzkie we mnie.
Wszystkiego co we mnie jeszcze czuje...
to życie.
Wyczuwam językiem jego szczerbaty uśmiech.
Zablokowana w jego ramionach.
Tracę oddech.
Budzę się.
Definitywny brak sił.
Alinda (10:25)
